دکتر فاطمه شکاریان

اختلالات شخصیت

آشنایی با اختلالات شخصیت

شخصیت، طرز تفکر، احساس و رفتاری است که هر فرد را از  دیگران متمایز می‌کند. شخصیت یک فرد تحت‌تأثیر تجربیات، محیط (محیط اطراف، موقعیت‌های زندگی) و ویژگی‌های موروثی است. شخصیت یک فرد معمولاً در طول زمان ثابت می‌ماند. در اختلالات شخصیت نحوه تفکر، احساس و رفتار فرد از هنجارهای فرهنگی منحرف می شود، باعث ناراحتی یا مشکلاتی در عملکرد می شود و در طول زمان ادامه می‌یابد. این الگوی تجربه و رفتار معمولاً در اواخر نوجوانی یا اوایل بزرگسالی شروع می شود و باعث ناراحتی یا مشکلاتی در عملکرد می شود. بدون درمان، اختلالات شخصیت می‌توانند تا آخر عمر فرد ادامه پیدا کنند.

آشنایی با اختلالات شخصیت

10 نوع اختلال شخصیت در DSM-5-TR وجود دارد. الگوی ریشه‌دار برقراری ارتباط با دیگران، موقعیت‌ها و رویدادها با الگوی انعطاف‌ناپذیر و ناسازگارانه تجربه و رفتار درونی است که به نوجوانی یا اوایل بزرگ‌سالی برمی‌گردد. در طول زمان ثبات دارد و به رنج و یا نابسامانی منجر می‌شود. از نظر DSM-5 اختلالات شخصیت مجموعه‌ای از انواع فرعی مشکلات شخصیتی هستند که در آن‌ها ویژگی‌های مشترک زیر مشاهده می‌شود:

. یک‌روند رفتاری ثابت و دائم که از انتظارات جامعه فاصله زیادی دارد.

. روش‌های غیرعادی در تفسیر رویدادها، نوسانات روحی غیرقابل‌پیش‌بینی، یا رفتارهای بی‌پروا، ناگهانی و بدون تفکر قبلی.

. نقص در عملکرد اجتماعی و شغلی.

. روندهای رفتاری ثابت که ریشه آن‌ها به نوجوانی یا اوایل بزرگ‌سالی برمی‌گردد.

توضیحی در زمینه اختلالات شخصیت

 انواع اختلالات شخصیت در DSM-5

 دسته‌بندی اختلالات در سه خوشه (کلاستر) که بر اساس ویژگی‌های مشترک دسته‌بندی‌شده است.

Cluster A

اختلال شخصیت پارانوئید

اختلال شخصیت اسکیزوئید

اختلال شخصیت اسکیزوتایپی

Cluster B

اختلال شخصیت ضداجتماعی

اختلال شخصیت مرزی

اختلال شخصیت هیستریونیک یا نمایشی

اختلال شخصیت خودشیفته

Cluster C

اختلال شخصیت اجتنابی

اختلال شخصیت وابسته

اختلال شخصیت وسواسی اجباری

اختلال شخصیت ضداجتماعی

کلاستر A

اختلال شخصیت پارانوئید

الگویی از مشکوک بودن به دیگران و بدبینی یا کینه‌توز بودن نسبت به آنها. افراد مبتلا به اختلال شخصیت پارانوئید اغلب تصور می کنند که مردم به آنها آسیب می‌رسانند یا آنها را فریب می دهند و به دیگران اعتماد نمی‌کنند یا به آنها نزدیک نمی‌شوند

اختلال شخصیت اسکیزوئید

جداشدن از روابط اجتماعی و عدم ابراز احساسات. فرد مبتلا به اختلال شخصیت اسکیزوئید معمولاً به دنبال روابط نزدیک نیست، تنها بودن را انتخاب می‌کند و به نظر می‌رسد که به تمجید یا انتقاد دیگران اهمیتی نمی‌دهد.

اختلال شخصیت اسکیزوتایپال

الگوی بسیار ناراحت‌کننده در روابط نزدیک، داشتن تفکر تحریف شده و رفتار غیرعادی. فرد مبتلا به اختلال شخصیت اسکیزو تایپی ممکن است باورهای عجیب‌وغریب یا رفتار یا گفتار عجیب‌وغریب یا عجیب داشته باشد یا ممکن است اضطراب اجتماعی بیش از حد داشته باشد.

کلاستر B

اختلال شخصیت ضداجتماعی

الگوی نادیده‌گرفتن یا نقض حقوق دیگران. فرد مبتلا به اختلال شخصیت ضداجتماعی ممکن است با هنجارهای اجتماعی مطابقت نداشته باشد، ممکن است مکرراً دروغ بگوید یا دیگران را فریب دهد یا ممکن است به‌صورت تکانشی یعنی رفتارهای بدون فکر عمل کند.

اختلال شخصیت مرزی

الگویی از بی‌ثباتی در روابط شخصی، احساسات شدید، خودانگاره ضعیف و تکانشگری. یک فرد مبتلا به اختلال شخصیت مرزی ممکن است برای اجتناب از رهاشدن، تلاش‌های مکرر خودکشی، نشان‌دادن عصبانیت شدید نامناسب، یا داشتن احساس پوچی مداوم تلاش زیادی کند.

اختلال شخصیت هیستریونیک یا نمایشی

الگویی از احساسات بیش از حد و توجه‌طلبی. افراد مبتلا به اختلال شخصیت هیستریونیک ممکن است زمانی که در مرکز توجه نیستند احساس ناراحتی کنند، ممکن است از ظاهر فیزیکی برای جلب‌توجه خود استفاده کنند یا احساسات به‌سرعت در حال تغییر یا اغراق‌آمیز باشند

اختلال شخصیت خود شیفته

الگویی از نیاز به تحسین و عدم همدلی با دیگران. یک فرد مبتلا به اختلال شخصیت خودشیفته ممکن است احساس بزرگ‌نمایانه‌ای از مهم بودن خود، احساس استحقاق، سوءاستفاده از دیگران یا عدم همدلی داشته باشد.

کلاستر C

اختلال شخصیت اجتنابی

الگویی از کمرویی شدید، احساس بی‌کفایتی و حساسیت شدید به انتقاد. افراد مبتلا به اختلال شخصیت اجتنابی ممکن است تمایلی به تعامل با افراد نداشته باشند، مگر اینکه مطمئن باشند که فرد مقابلشان به آن‌ها علاقه دارد. همچنین ممکن است درگیر انتقاد یا طردشدن باشند، یا خود را از نظر اجتماعی ناتوان بدانند.

اختلال شخصیت وابسته

الگویی از نیاز به مراقبت و رفتار مطیع و چسبنده. افراد مبتلا به اختلال شخصیت وابسته ممکن است در تصمیم‌گیری‌های روزانه بدون اطمینان از جانب دیگران مشکل داشته باشند یا ممکن است به دلیل ترس از ناتوانی در مراقبت از خود در تنهایی احساس ناراحتی یا درماندگی کنند.

اختلال وسواس اجباری

الگویی از مشغولیت به نظم، کمال‌گرایی و کنترل. فرد مبتلا به اختلال شخصیت وسواسی - اجباری ممکن است بیش از حد بر جزئیات یا برنامه‌ها متمرکز باشد، ممکن است بیش از حد کار کند، زمانی را برای اوقات فراغت یا دوستان خود در نظر نگیرد، یا ممکن است در اخلاق و ارزش‌های خود انعطاف‌ناپذیر باشد. (این همان اختلال وسواس فکری - اجباری نیست.)

دیگر هرگز فیلم‌ها را به همان شیوۀ قبلی تماشا نخواهید کرد

درمان اختلالات شخصیت

درمان  اختلالات شخصیت

اکثر افراد مبتلا به اختلالات شخصیت در مورد بیماری خود در ابتدا بینش یا آگاهی خوبی ندارند؛ اما در الگوهای ارتباطی آن‌ها رفتارهای آسیب‌زا یا ناسالم قابل‌مشاهده است که معمولاً اطرافیان (خانواده، دوستان، آشنایان، همسر و.....) توصیفات رفتاری این افراد را بهتر از خود فرد مبتلا گزارش می کنند. پس در زمینه تشخیص، قدم اول دریافت کمک حرفه‌ای از سوی افراد متخصص است که شامل روان‌درمانگر متخصص در حوزة اختلالات شخصیت و روانپزشک است. لازم به ذکر است خط اول درمان اختلالات شخصیت روان‌درمانی است؛ اما برای مدیریت و کنترل رفتارهای مخرب و خلق بی‌ثبات از دارودرمانی کمک گرفته می شود؛ لذا قطع مصرف خودسرانه دارو به‌شدت آسیب‌زاست و اما دارو به‌تنهایی توان و قدرت درمان را ندارد.

بیان شده است که انواع خاصی از روان‌درمانی برای درمان اختلالات شخصیت هستند. در حالت ایدئال، در طول روان‌درمانی، فرد می‌تواند بینش و دانشی در مورد اختلال خود، آنچه در ایجاد علائم نقش دارد به دست آورد و درباره افکار، احساسات و رفتارها صحبت کند. روان‌درمانی می‌تواند به فرد کمک کند تا تأثیرات رفتار خود را بر روی دیگران درک کند و یاد بگیرد که علائم را مدیریت یا کنار بیاید و رفتارهایی را که باعث ایجاد مشکلات در عملکرد و روابط می شود، کاهش دهد. نوع درمان وابسته به نوع اختلال شخصیت، شدت آن و شرایط فرد بستگی دارد.

 انواع رایج روان‌درمانی عبارت‌اند از:

. درمان تحلیلی/درمان روان‌پویشی/روان‌درمانی متمرکز بر انتقال

. رفتاردرمانی دیالکتیکی

. درمان شناختی رفتاری

. گروه‌درمانی

. آموزش روانی (آموزش تشخیص، درمان و راه‌های مقابله به فرد و اعضای خانواده)

هیچ دارویی وجود ندارد که به طور خاص برای درمان اختلالات شخصیت استفاده شود. بااین‌حال، در برخی موارد، داروها، مانند داروهای ضدافسردگی، داروهای ضداضطراب یا داروهای تثبیت‌کننده خلق‌وخو، ممکن است در درمان برخی علائم مفید باشند. علائم شدیدتر یا طولانی‌تر ممکن است نیاز به یک رویکرد تیمی شامل یک پزشک مراقبت‌های اولیه، یک روانپزشک، یک روان‌شناس، یک مددکار اجتماعی و اعضای خانواده داشته باشد.  علاوه بر مشارکت فعال در یک برنامه درمانی، برخی از راهبردهای خودمراقبتی و مقابله می‌تواند برای افراد مبتلا به اختلالات شخصیت مفید باشد.

. با شرایط آشنا شوید. آگاهی می‌تواند به توانمندسازی و ایجاد انگیزه کمک کند.

. فعالیت. فعالیت بدنی و ورزش می‌تواند به مدیریت بسیاری از علائم مانند افسردگی، استرس و اضطراب کمک کند.

. از مواد مخدر و الکل خودداری کنید. الکل و داروهای غیرقانونی می‌توانند علائم را بدتر کنند یا با داروها تداخل داشته باشند.

. مراقبت‌های پزشکی روتین دریافت کنید. از معاینه یا مراقبت منظم از پزشک خانواده غافل نشوید.

. به یک گروه حمایتی از افراد مبتلا به اختلالات شخصیت بپیوندید.

. احساسات خود را بنویسید.

. تکنیک‌های آرام‌سازی و مدیریت استرس مانند یوگا و مدیتیشن را امتحان کنید.

. با خانواده و دوستان در ارتباط بمانید؛ از منزوی شدن خودداری کنید

اعضای خانواده می‌توانند در فرایند بهبودی فرد مهم باشند و می‌توانند با درمانگر فرد بر روی مؤثرترین راه‌های کمک و حمایت کار کنند. اما داشتن یک عضو خانواده با اختلال شخصیت نیز می‌تواند ناراحت‌کننده و استرس‌زا باشد. اعضای خانواده ممکن است از صحبت‌کردن با یک درمانگر که می‌تواند برای مقابله با مشکلات کمک کند، سود ببرند.

منابعی برای خانواده ها و نزدیکان افراد مبتلا به اختلالات شخصیت